TRNAWA (69 500 mieszkańców), jest naturalnym centrum Poważia Dolnego, siedzibą powiatu i województwa oraz siódmym pod względem wielkości miastem na Słowacji. Mają tutaj swoje siedziby: Uniwersytet Trnawski  i Uniwersytet Cyryla i Metodego. Od 1978 roku Trnawa jest słowacką metropolitalną siedzibą arcybiskupa. W 1987 roku centrum miasta stało się miejskim rezerwatem zabytkowym .

Miłośnicy sztuki dobrze znają „Trnawską Wiosnę Muzyczną im. M. Sch. Trnavskiego”. Impreza nosi imię wybitnego kompozytora, pochodzącego z Trnawy. Wielka popularnością cieszy się także międzynarodowy festiwal muzyki country „Dobrofest Trnava”, organizowany co roku w ostatnim tygodniu sierpnia oraz wrześniowy Jarmark Trnawski.

HISTORIA

Trnawa powstała prawdopodobnie pod koniec IX wieku na skrzyżowaniu szlaków handlowych jako niewielka osada targowa, a od dnia tygodnia, w którym odbywały się targi nosiła wówczas nazwę Sobota. Pierwsza wiarygodna pisemna wzmianka o Trnawie pochodzi z 1211 roku, jednakże o wiele ważniejszy jest dokument króla Beli (Wojciecha) IV z 1238 roku, który przyznawał Trnawie jako pierwszemu miastu słowackiemu przywileje wolnego miasta królewskiego.

Największy rozkwit osiągnęła Trnawa w XVI wieku, kiedy to stała się ważnym ośrodkiem handlowym. W 1543 roku, po zajęciu Ostrzyhomia przez Turków, do Trnawy przeniósł się ostrzyhomski arcybiskup wraz z kapitułą a miasto na okres prawie 300 lat stało się ośrodkiem kulturalnym oraz centrum kultu religijnego w ówczesnych Węgrzech.

W okresie między pierwszą a drugą wojną światową Trnawa stała się trzecim pod względem wielkości miastem słowackim. Wzrosło wtedy jej znaczenie jako ośrodka gospodarczego a kulturalnego zachodniej Słowacji, posiadającym olbrzymie zaplecze rolne. Tę pozycję miasto utrzymuje do chwili obecnej.

ZABYTKI

Zabytki znajdujące się w historycznym centrum miasta wchodzą w skład miejskiego rezerwatu zabytkowego.
Niewiele miast w Europie Środkowej może się poszczycić tak długimi odcinkami muru obronnego. Zachowane do chwili obecnej upewnienia trnawskie są architektonicznym unikatem, będąc najważniejszymi zabytkami swojego rodzaju w Europie. Pochodzą z okresu od XIII do XVI wieku.

Dominantą rynku i całego miasta jest wieża miejska. W 1574 roku zbudował ją na gotyckich fundamentach mistrz Jakub, a z jej tarasu widokowego roztacza się przepiękny widok na Trnawę i jej okolicę.

Najcenniejszym zabytkiem sakralnym jest pierwsza wczesnobarokowa budowla o tak dużym znaczeniu na terenie Słowacji – kościół uniwersytecki. Perłą jego wnętrza jest kolosalny drewniany ołtarz główny z 1640 roku. Z kościołem uniwersyteckim są połączone inne obiekty uniwersyteckie, którymi są: kolegium, gimnazjum, uniwersytet, seminaria i konwikty.

Na Placu św. Mikołaja stoi w miejscu romańskiego kościółka z XIV wieku następny znaczący gotycki zabytek architektury - Katedra św. Mikołaja. W latach od 1543 a do 1820 pełnił funkcje świątyni katedralnej arcybiskupa ostrzyhomskiego.

Wyżywienie
We własnym zakresie.

Wyposażenie
Salon z kominkiem, przechowalnia sprzętu narciarskiego. Parking.

Pokoje
Apartamenty 4-os: sypialnia dwuosobowa, pokój dzienny z rozkładanym łóżkiem dwuosobowym, wyposażony aneks kuchenny, łazienka, TV SAT.

BAŃSKA BYSTRZYCA (82 000 mieszkańców) leży na północnym wschodzie województwa bańskobystrzyckiego i na zachodnim obrzeżu regionu Horehronia – górnego dorzecza rzeki Hron. W Bańskiej Bystrzycy ma swoją siedzibę Uniwersytet im. Macieja Bela (słow. Univerzita Mateja Bela) oraz Akademia Sztuk Pięknych. Przepiękna okolica, w którą jest miasto wkomponowane, oferuje wiele możliwości aktywnego spędzania wolnego czasu.

Życie mieszkańców Bańskiej Bystrzycy było nieodłącznie związane ze sławnymi jarmarkami radwańskimi, które szczególnie w przeszłości były doskonałym miejscem przeglądu wyrobów rzemieślniczych z bliższej i dalszej okolicy. W chwili obecnej są również ulubionym miejscem spędzania wolnego czasu okolicznych mieszkańców.

HISTORIA

W średniowieczu region, w którym obecnie leży Bańska Bystrzyca, był doskonałym miejscem do założenia prosperującego miasta, albowiem krzyżowały się tutaj dwa ważne szlaki handlowe, i dodatkowo w okolicy występowały bogate złoża rud. Głównym źródłem dochodów średniowiecznego miasta było górnictwo. Bańska Bystrzyca była jednym z trzech najbogatszych środkowo-słowackich miast górniczych.

W XVIII wieku uległa zmianie struktura gospodarki Bańskiej Bystrzycy. Wydobycie rudy miedzi zostało zastąpione wydobyciem i przeróbką rudy żelaza. W połowie XX wieku Bańska Bystrzyca w sposób znaczący zapisała się w historii świata. To tutaj w sierpniu 1944 roku wybuchło Słowackie Powstanie Narodowe, będąc jego głównym ośrodkiem. Było ono drugim pod względem wielkości, po jugosłowiańskiej wojnie partyzanckiej, ogólnonarodowym powstaniem przeciwko faszyzmowi podczas drugiej wojny światowej.

Dziś tamte wydarzenia przypomina Pomnik SNP (Słowackiego Powstania Narodowego) w kształcie pękniętego serca oraz plenerowe muzeum wojskowe w parku nieopodal centrum miasta. Druga połowa XX wieku przyniosła wielkie zmiany. Miasto rozrosło się, stając się nowoczesną metropolią i szóstym pod względem wielkości miastem Słowacji.

ZABYTKI

Zabytki znajdujące się w historycznym centrum miasta wchodzą w skład miejskiego rezerwatu zabytkowego.
Dumą Bańskiej Bystrzycy jest centralny Plac SNP, przekształcony w pieszą strefę o niepowtarzalnej atmosferze, której można miastu tylko pozazdrościć. Najpiękniejszy widok na różnokolorowy główny plac miasta rozpościera się ze smukłej Wieży Zegarowej. Wybudowano ją w 1552 roku jako część miejskiego więzienia. Najpiękniejszym budynkiem południowej części Placu jest Dom Thurzy - obecnie muzeum.

Kilka starodawnych budynków na Placu Stefana Moyzesa tworzyło kiedyś Zamek Miejski. Jego pierwotny wygląd uległ zmianie po usunięciu zasadniczej części murów obronnych, z których zachowało się do dziś około jednej czwartej a z czterech baszt pozostały tylko trzy.

Dominantą architektoniczną Placu jest dawny barbakan z wieżą. W 1255 roku rozpoczęto budowę Kościoła parafialnego pod wezwaniem Wniebowstąpienia Najświętszej Marii Panny. Znajduje się w nim ołtarz św. Barbary, patronki górników, dzieło Mistrza Pawła z Lewoczy. Do północnej ściany miejskich murów obronnych dobudowano w 1492 roku drugą zamkową świątynię - Kościół pod wezwaniem św. Krzyża. Spośród pozostałych zabytkowych budynków szczególnie interesujący jest późnogotycki Dom Macieja z 1479 roku i Stary Ratusz z Wieżą wzniesioną około 1500 roku.

Dawne górnicze miasto BAŃSKA SZCZAWNICA (10 900 mieszkańców) dziś ponownie pięknieje, stając się głównym na Słowacji ośrodkiem badań i edukacji w dziedzinie środowiska naturalnego. Miasto ponownie opanowała młodzież, przywracając mu życie. To właśnie uczniowie szkół średnich i studenci szkół wyższych są głównymi organizatorami wrześniowych ”Dni Salamandry”, z atrakcyjnym nocnym alegorycznym pochodem ulicami miasta oraz z innymi ciekawymi imprezami kulturalnymi i artystycznymi. Symbolem i maskotką popularnego przedsięwzięcia jest salamandra plamista, która według legendy wskazała mieszkańcom miasta, gdzie skrywają się olbrzymie skarby w postaci bogatych złóż srebra i złota.

HISTORIA

Wydobycie metali szlachetnych w centralnej części Gór Szczawnickich ma bardzo długą tradycję. W dokumencie z 1156 roku region ten został wspomniany jako „Terra banensium“, to znaczy ziemia górników. Wśród wydobywanych rud przeważają rudy srebra, dlatego też Bańską Szczawnicę nazywano również „srebrnym miastem“.

W XVIII wieku Bańska Szczawnica stała się największym ośrodkiem wydobycia metali szlachetnych w monarchii habsburskiej. W okresie od roku 1790 do roku 1863 szczodra ziemia pod Górami Szczawnickimi wydała 490 ton srebra i 11 ton złota. Stopniowo skupiło się tutaj także szkolnictwo i nauki górnicze. W 1735 roku została tu założona najstarsza w ówczesnych Węgrzech szkoła górnicza, która w 1762 roku awansowała do rangi Akademii Górniczej – pierwszej tego typu szkoły wyższej w Europie. W 1846 roku została połączona z Akademią Leśnictwa, założoną w 1808 roku. Do miasta ponownie powróciła dawna sława i dobrobyt i pod koniec XVIII wieku Bańska Szczawnica była trzecim pod względem wielkości miastem w ówczesnych Węgrzech, licząc 23 tysiące mieszkańców.

Pod koniec XIX wieku rozwój miasta zatrzymał się i górnictwo zaczęło podupadać. Proces ten trwał także przez cały wiek XX. W 2001 roku zamknięto ostatnią kopalnię w Górach Szczawnickich.

ZABYTKI

Zabytki znajdujące się w historycznym centrum miasta wchodzą w skład miejskiego rezerwatu zabytkowego. W miejskim rezerwacie zabytkowym Bańskiej Szczawnicy znajduje się 360 obiektów zabytkowych. Tworzą one wyjątkowy kompleks o ogromnej wartości kulturowej i historycznej, który jest dodatkowo wkomponowany w przepiękny górski krajobraz Gór Szczawnickich.

Główną dominantą centrum miasta jest Zamek Stary leżący na zachód od Placu św. Trójcy. Najstarszym obiektem na Zamku jest dawny kościół farny. Wybudowano go w XIII wieku jako trzynawową romańską bazyliką, wraz z sąsiadującym karnerem. Obecnie Stary Zamek służy jako muzeum. Interesującymi ekspozycjami są, między innymi, fajki i tarcze.

Na przeciwległym wzgórzu stoi od 1571 roku Zamek Nowy, który również służy jako muzeum. Znajduje się w nim ekspozycja dokumentująca walki przeciw Turkom. Rozciąga się stąd piękny widok na miasto.

Na obszarze między Placem św. Trójcy a Placem Ratuszowym jest skoncentrowanych najwięcej zabytków Bańskiej Szczawnicy. Obydwa place oddziela gotycki Kościół św. Katarzyny  z końca XV wieku oraz budynek ratusza ze smukłą wieżą zegarową.

Pośrodku Placu św. Trójcy zabudowanego zabytkowymi kamienicami mieszczańskimi i budynkami użyteczności publicznej stoi wspaniała Kolumna pod wezwaniem św. Trójcy. Największym budynkiem stojącym na Placu św. Trójcy jest Dom Hallenbacha, w którym pierwotnie mieścił się Sąd Górniczy a później należał on do Akademii Górniczej i Leśnictwa. Inny rozległy budynek publiczny stoi na ulicy Kammerhofskiej. Chodzi o budynek Komorskiego Dworu (tzw. Kammerhof), który powstał w 1550 roku w wyniku połączenia kilku gotyckich domów. Obecnie jest głównym gmachem Słowackiego Muzeum Górniczego. Najatrakcyjniejszą ekspozycją jest część Muzeum Górniczego znajdująca się w plenerze z możliwością fedrowania w podziemiu.

Nie wolno pominąć kompleksu barokowego bańskoszczawnickiej Kalwarii, którą tworzą 23 obiekty rozmieszczone w pięknej panoramie Gór Szczawnickich.

Wschodniosłowacki BARDIÓW (33 400 mieszkańców) już w 1986 roku został oceniony prestiżowym europejskim wyróżnieniem - złotym medalem Fundacji ICOMOS, istniejącej przy UNESCO a w 2001 roku wpisano go na Listę światowego dziedzictwa przyrodniczego i kulturalnego UNESCO.

Urokliwość Bardiowa potęguje dodatkowo fakt, że jest on wkomponowany w piękny okoliczny pejzaż z mnóstwem atrakcji turystycznych. Na południowo-wschodnim zboczu fliszowego masywu Busowej leży w spokojnej dolinie Potoku Bardiowskiego Uzdrowisko Bardiów (Bardejovské kúpele). Administracyjnie należy ono do Bardiowa, będąc jego dzielnicą. Na skraju uzdrowiska stoi Muzeum Architektury Ludowej, w którym zgromadzono 28 wiejskich budowli z Szarysza Górnego  i Zemplina Północnego.

HISTORIA

W Latopisie Ipatijewskim z 1241 roku, wspomina się o osadzie handlowej „Bardouev”. W innym, o sześć lat młodszym dokumencie zapisano, że na terytorium „Terra Bardpha” stał klasztor cystersów. Po najeździe tatarskim, pod wpływem niemieckich kolonistów zaczęło powstawać bogate i prosperujące średniowieczne miasto. Jego rozwój przyspieszyły liczne przywileje królewskie a szczególnie decyzja króla Ludwika I z 1376 roku, na mocy której Bardiów stał się wolnym miastem królewskim.

Wiek XV był okresem największego rozkwitu Bardiowa. Siłą napędową rozwoju gospodarczego był handel i rzemiosło, dzięki którym zaliczano go do miast o największym znaczeniu ówczesnych Węgier. W XVI wieku miasto otwarło się na nowe prądy w dziedzinie kultury i edukacji. Ich nosicielami byli w szczególności przedstawiciele renesansowego i reformacyjnego humanizmu, importowanego przede wszystkim z Niemiec.

ZABYTKI

Zabytki znajdujące się w historycznym centrum miasta wchodzą w skład miejskiego rezerwatu zabytkowego.
O Bardiowie mówi się, że jest najbardziej gotyckim miastem na Słowacji. Jego centrum tworzy kompleks zabytkowych budynków, który otacza niemalże równoległy ciąg miejskich murów obronnych.  Centralnym miejscem historycznego centrum miasta jest prostokątny rynek zabudowany szeregiem starodawnych kamienic mieszczańskich z typowymi szczytowymi fasadami z okapami.

Pośrodku rynku  stoi budynek dawnego ratusza z XVI wieku. W zabytkowych wnętrzach ratusza wystawiane są najcenniejsze eksponaty Muzeum Krajoznawczego. Inną ekspozycję tego muzeum umieszczono w pierwotnie gotyckiej kamienicy mieszczańskiej „Gantzughof” z renesansowymi arkadami, stojącej w południowo-zachodnim narożu rynku.

Najcenniejszym zabytkiem rynku, stojącym w jego północnej części, jest rzymskokatolicki parafialny Kościół św. Idziego. Jego budowę rozpoczęto na początku XV wieku, stopniowo przekształcając go we wspaniałą gotycką bazyliką o trzech nawach. Niesłychanie interesującymi zabytkami w jej wnętrzu jest zespół 11 późnogotyckich ołtarzy skrzydłowych z XV wieku, z rzeźbami uważanymi za najcenniejsze w Europie.

Wyjątkowy widok Barciowa z lotu ptaka można podziwiać z olbrzymiej nowogotyckiej wieży kościelnej.

Ozdobą miasta jest także klasztor franciszkański wraz z kościołem. Klasztor stoi w pobliżu miejskich murów obronnych, które są jednymi z najlepiej zachowanych średniowiecznych systemów obronnych na Słowacji. Oprócz kamiennych murów obronnych do dnia dzisiejszego zachowały się dwie bramy i cztery baszty.

Kąpielisko w Besenovej powstało dzięki gorącym promieniom leczniczych wód, które wydostaje sie z  głębokości 1987 metrów. Woda dostaje się na powierzchnie przez odwiert i ma temperaturę +70 Celsjusza. Dla gości jest przygotowanych sześć basenów gdzie woda jest tak schłodzona aby spełniła życzenia kąpiących się tam ludzi. Tak aby miała przyjemne i odświeżające działanie oraz błogie oddziałowywanie na nasz organizm. Całoroczne otwarcie termalnego kąpieliska w Besenovej umożliwia odwiedzającym wybór czasu odwiedzin według własnego życzenia. Jest to obszar zdrowia i odpoczynku który w obecnym czasie należy do najbardziej wyszukiwanych ośrodków turystycznych w Słowacji. Termalna woda ma błogie działanie przede wszystkim na układ ruchu, problemy urologiczne, ma również działanie kosmetyczne co mogą potwierdzić przede wszystkim panie.
Pragniemy przypomnieć również jak błogo działa na układ oddechowy: przede wszystkim wiosną zimie i jesieni. Całkowity dodatni wpływ na nasz organizm ukaże się aż po powtórnych odwiedzinach termalnego kąpieliska. Proponujemy szczególnie ludziom wystawionym stresom.
Pozytywnie działanie na psychikę jest prawie natychmiastowe dzięki pierwiastkowi -  lit. Termalne kąpielisko proponuje po cały rok oprócz kąpieli również masaże relaksacyjne, przyjemny odpoczynek w restauracji z możliwością wyboru racjonalnego wyżywienia. Czynny jest również tobogan.

BRATYSŁAWA (425 500 mieszkańców), leżąca na południowym zachodzie Słowacji, rozpościera się na obydwu brzegach Dunaju oraz u podnóża pasma górskiego Małych Karpat. Już od zamierzchłych czasów, dzięki tak doskonałemu położeniu, koncentrowało się w tym miejscu ożywione życie. Obecnie miejsca te są świadkami szybkiego rozwoju młodej Republiki Słowackiej. Pomimo swojej bogatej historii Bratysława jest jedną z najmłodszych stolic świata, co więcej ma także stosunkowo młodą pod względem wiekowym populację. Nowoczesna metropolia jest otwarta nie tylko na Europę, ale także na cały świat, o czym świadczy rosnąca ciągle liczba odwiedzających turystów, pochodzących z różnych jego stron. Przyciąga ich tutaj przytulność co prawda niezbyt dużego a jednak tętniącego życiem miasta, urok zabytków i bogactwo historii przeplatające się ze współczesnością. Pałace, nowoczesne centra handlowe, doskonałość kunsztu słowackich kucharzy i browarników, przyjazne nastawienie mieszkańców, liczne międzynarodowe imprezy kulturalne i sportowe, wystawy, handlowe przedsięwzięcia. Powodów do tego, aby tutaj przyjechać jest, mówiąc w skrócie, dużo a tych, którzy się w Bratysławie zakochają, ciągle przybywa.

HISTORIA

Miejsce to, o dużym znaczeniu strategicznym, odegrało nieraz znaczącą rolę w historycznych wydarzeniach Europy Środkowej. W 1291 roku miasto uzyskało pełne prawa miejskie, stając się wolnym miastem królewskim. W wiekach XIV i XV Bratysława przeżywała okres rozkwitu handlu i rzemiosła. Założenie Academie Istropolitana (w roku 1467) wzmocniło także znaczenie Bratysławy jako centrum kultury i kształcenia na terenie ówczesnych Węgier. Po najeździe Turków w głąb wówczas istniejących Węgier Bratysławę ogłoszono w 1536 roku stolicą ówczesnych Węgier, uznając ją za siedzibę sejmu ówczesnych Węgier oraz centralnych instytucji a także wybierając ją za miejsce koronacji węgierskich królów i królowych. Począwszy od 1563 roku aż do 1830 roku koronowano w Bratysławie 11 królów i 8 królewskich małżonek.

Wojny przeciw Turkom oraz powstania stanu szlacheckiego z XVI i XVII wieku wpłynęły w negatywny sposób na gospodarczy rozwój miasta. W XVIII wieku, szczególnie w czasach panowania królowej Marii Teresy, ponownie wzrosło znaczenie Bratysławy. Z tego okresu zachowało się do naszych czasów wiele wspaniałych pałaców i budynków. W XIX wieku zaczęło wzrastać znaczenie miasta także jako ośrodka rozprzestrzeniania się prądów oświeceniowych a Bratysława stała się kołyską słowackiego ruchu narodowego. Wydarzenia o charakterze rewolucyjnym, ruch robotniczy i pierwsza wojna światowa odcisnęły swoje piętno również na Bratysławie, która od 1918 roku jest centrum życia politycznego, gospodarczego i kulturalnego Słowaków.
W chwili obecnej jest nowoczesną metropolią oraz siedzibą władz i instytucji politycznych, państwowych, gospodarczych, społecznych i naukowych.

ZABYTKI

Jedną z typowych dominant, widocznych już z daleka, jest Zamek Bratysławski.
Najbardziej atrakcyjną częścią Bratysławy o największej koncentracji historycznych zabytków i instytucji kulturalnych jest jednoznacznie Stare miasto – idealne miejsce dla romantyków, którzy chętnie przechadzają się wąskimi uliczkami, odkrywając ślady dawnej przeszłości wśród nowoczesnego miasta.
Zabytki znajdujące się w historycznym centrum miasta wchodzą w skład miejskiego rezerwatu zabytkowego.

Źródło: Vydavateľstvo Dajama

Przez siodło Ćertovica przebiega droga, która łączy Liptov z Horehroniem. Wspaniale przygotowane trasy narciarskie są do dyspozycji w bezpośredniej bliskości parkingów, hotelów i schronisk.

Ośrodek dysponuje pięcioma wyciqgami narciarskimi, których możliwości przewozowe wynoszq 3250 narciarzy na godzinę, siedmioma trasami narciarskimi o długości 12 km, gdzie pokrywa śniegowa utrzymywano jest w sposób mechaniczny, a ponadto oferujeme trasy biegowe. Najczęściej wykorzystywane trasy narciarskie są zaśnieżone sztucznym śniegiem.

Ćertovica jest idealnym miejscem nie tylko do uprawiania narciarstwa ale również snowboordu, taternictwa oraz do organizowania wycieczek krajoznawczych.

Odpowiedni standard i ogromne ilości śniegu umożliwiajq uprawianie sportów zimowych na tych terenach w okresie od kwietnia do grudnia.